Rebecca in New Zealand

Dolphins - Russell - Maori

Vandaag gaan we op zoek naar dolfijnen en hopelijk kan ik ook met ze zwemmen. Om 08.00 uur vertrekt de boot, dat wordt weer vroeg op staan. Bay of Islands, zoals dit gebied wordt genoemd, heeft 144 eilanden die je vanaf het water erg goed kan zien. De omgeving is prachtig met alle rotsen en kleine eilandjes met hun baaien. De zee is erg rustig vandaag en dat is toch wel erg prettig als je vaart.

Wink

Na niet al te lang zoeken zien we een grote school Bottelnose dolfijnen (Tuimelaars). Echt prachtig om te zien. En wat zien we daar? Een kleintje van waarschijnlijk 1 tot 2 weken oud. Dat betekent dat we vandaag niet kunnen zwemmen met de dolfijnen. Ze leggen uit dat een baby dolfijn elke 3 minuten moet drinken bij de moeder om niet onderkoeld te raken. Als je met ze gaat zwemmen wil het kleintje met je spelen en vergeet te drinken. Bij het overslaan van 2 tot 3 voedingen kunnen ze al doodgaan. Dit zijn wilde dolfijnen en het is erg belangrijk om ze te beschermen.

Wat later op de ochtend komen we nog meer dolfijnen tegen. Dit zijn Common Dolfijnen (Gewone dolfijnen). Deze zijn een stuk kleiner en sneller. Ook deze school heeft kleintjes. Ondanks dat ik vandaag niet kan zwemmen met dolfijnen is het prachtig om ze in het wild te zien. En ik heb een aantal mooie foto's kunnen maken. Zet mij maar de hele dag op een boot en ik vermaak me wel.

Laughing

Rond 12 uur zijn we weer terug in Paihia. Met de auto de ferry naar Russell gepakt, duurt ongeveer 10 minuten. Russell is het eerste plaatsje waar de Europeanen zich gevestigd hebben. Russell had een slechte naam, door de criminaliteit en prostitutie en werd ook wel ‘the Hell Hole of the Pacific' genoemd. Tegenwoordig is het een leuk toeristisch plaatsje. Tijd voor een heerlijke lunch, met verse vis. Na de lunch naar de lookout van Russell. Dit is een uitkijkpunt waar je een prachtig 360 graden uitzicht hebt.

Vanavond gaan we naar een Cultural Night van de Maori. Tijdens deze show wordt het verhaal van de Maori verteld, hoe ze 1000 jaar geleden naar New Zealand kwamen en de komst van de Europeanen. De Maori hebben veel tradities, die in het verhaal worden uitgelegd. Als je over de grond naar het meeting huis (marea) loopt voelt het heel bijzonder. Het is lastig uit te leggen aan iemand die er nog nooit geweest is, maar op één of andere manier krijg ik er kippenvel van. Ik kan het iedereen aanraden om dit een keer te doen als je in New Zealand bent, is echt heel bijzonder.

Vrijdag gaan we weer terug naar Gulf Harbour. Even uitrusten tot zondag, want dan ga ik alleen verder reizen. Eerst naar Auckland, dan met de ferry naar Coromandel, met de bus naar Whitianga, met de bus naar Rotorua, met de bus naar Waitomo, met de bus naar Tongariro National Park en vanaf daar ga ik met de trein reizen. Van National Park naar Wellington, met de ferry naar Picton en daar weer de trein naar Christchurch. Nog een hele reis met nieuwe indrukken voor de komende twee weken. Ik heb er zin in en jullie, mijn trouwe lezers, zal ik natuurlijk op de hoogte houden.

Cool

Cape Reinga

Om 7 uur 's morgens klaar staan voor de bus dat is toch wel erg vroeg. We gaan vandaag een trip van 470 km maken. Van Paihia naar Cape Reinga, het noorderlijkste puntje van New Zealand en weer terug. Voor iedereen is het vroeg dus om 08.45 uur is het tijd om even te stoppen, in Taipa Bay, voor een kop koffie en het inslaan van de lunch. Dit is namelijk de laatste mogelijkheid voor Cape Reinga om eten in te slaan. In Cape Reinga is geen mogelijkheid om te lunchen of om iets te kopen, dit is namelijk heilig grondgebied van
de Maori.

Bij Waipapakauri met de bus 90 Mile Beach op. 90 Mile Beach is een zeer lang uitgestrekt strand waar menig auto en bus al gestrand is. Onze chauffeur rijdt met 100 km per uur over het strand. Dit doet hij dagelijks, dus we hebben er vertrouwen in dat het goed komt

Wink
.

Onderweg stoppen we bij de hoge duinen om te gaan zandsurfen. Het is een hele klim omhoog, die ik goed voel in m'n benen. Met een bodyboard (hierop liggend op m'n buik) ga ik naar beneden. Helaas heb ik de techniek nog niet helemaal door en ga ik eigenlijk niet zo snel. Dan nog maar een keer omhoog want ik wil ook zo snel gaan als de rest. De 2e keer gaat erg goed en ik maak me een snelheid. Het zand (dat erg fijn is) zit echt overal, in m'n
mond, oren en onder m'n kleding. Maar wat een kick!

Laughing

Om 12.15 uur zijn we dan eindelijk aangekomen bij Cape Reinga. Wat een prachtig uitzicht van de kustlijn van New Zealand. Natuurlijk wil ik ook naar de vuurtoren lopen, die wat verder naar beneden ligt. De Maori geloven dat dit het punt is waar de zielen van de overledenen New Zealand verlaten, op weg naar het land van oorsprong, namelijk Hawaiki. Hier komen ook twee zeeën bij elkaar, namelijk de Tasman Zee en de Grote Oceaan.

Je kan hier verschillende hikes maken, maar helaas is daar geen tijd voor, aangezien de bus over drie kwartier weer vertrekt. Dat is dan weer een nadeel van een georganiseerde dagexcursie doen, je bent erg afhankelijk van het schema. Over het algemeen krijg je maar weinig tijd op plekken waar we stoppen. Maar tenslotte is dit een route van 470 km, dus we kunnen niet te lang op één plek blijven.

Via de snelweg rijden we weer terug naar Paihia. Onderweg stoppen we bij Gumdiggers Park, waar we een korte rondleiding krijgen. Hier staan wat jonge Kauri bomen. De Kauri boom is die alleen het Noorden van het Noordereiland groeit. Het duurt maar liefst achthonderd jaar voordat bomen van deze soort zijn volgroeid. Het hout en de hars werden vroeger op grote schaal gebruikt. Het gevolg hiervan is dat 95 procent van de bomen is verdwenen. De gum die uit de wortels van de bomen werd gehaald werd gebruikt voor verf of om sieraden van te maken.

De volgende korte stop is bij Ancient Kauri Kingdom waar je prachtige houtwerken (van de Kauri boom) kan bekijken. Natuurlijk is hier ook genoeg te koop, van prachtige meubels van hout tot de souveniers voor de toeristen.

Voordat we weer terug gaan naar Paihia stoppen we nog even bij Mangohui Fish Shop. Hier kan je heerlijke verse vis kopen. Na de hele dag reizen hebben we best trek gekregen, dus een fish & chips gaat er wel in.

Na een ontzettend lange dag, met heel veel nieuwe indrukken zijn we om 18.00 uur weer terug bij het appartement. Dat wordt vroeg slapen vanavond.

Paihia

Vandaag gaan we naar Paihia met de auto. Paihia ligt in het Northland van New Zealand. Deze omgeving wordt the Bay of Islands genoemd. Om 11.00 uur vertrekken we. Het is een lange weg met heel veel bochten door de heuvels en bergen. Echt een mooi landschap, met zoveel verschillende kleuren en vergezichten. Onderweg hebben we gegeten bij een restaurant dat de 'Top of the Dome' heet. Het ligt boven aan de Dome Vallei en heeft een prachtige view.

Om 15.00 uur arriveren we in Paihia. Wat een omgeving, een rostigekustlijn, mooie blauwe zee en heel veel kleine eilandjes. Het is een toeristische plek, echt een badplaats, maar toch heb je niet het gevoel dat het vol en druk is, zoals je dat hebt in veel badplaatsen in Europa.

Eerst even de excursies voor de komende dagen regelen. Woensdag gaan we de 'Dune Rider off road tot Cape Reinga' doen, dan vertrekken we's morgens om 7 uur naar het noordelijkste puntje van New Zealand. Donderdagstaat 'Swim with the Dolphins' op het programma, dit is een boottocht langs de 144 eilanden en dolfijnen spotten. Als ze geen jongen hebben dan is er ook een mogelijkheid om te zwemmen met de dolfijnen. Dat zou echt een 'dream come true' zijn.

Aangekomen bij het appartement. Deze is lekker ruim met 2 slaapkamers en uitzicht op zee. Door de eigenaar worden we goed geholpen. Wat een service en vriendelijkheid kennen ze hier toch in New Zealand. Hij legt alles uit over de omgeving en wat er te doen is. Zodra hij erachter komt dat we twee excursies hebben geboekt en we geen combo korting hebben gekregen, gaat hij meteen bellen en regelt alsnog de korting voor ons. Ook krijgen we een advies wat volgens hem het beste restaurant van Paihia is.

Voor het eten nog even langs de winkeltjes. Wat ik daar tegenkwam was fantastisch... een cuddle buddy, aangezien ik de mijne thuis moest laten heb ik deze maar gekocht

Laughing
. Dit is een flexibel kussen, met hele kleine balletjes. Het is lastig uit te leggen als je het niet hebt gevoeld. Zodra je het voelt wil je er alleen maar mee knuffelen, vandaar de naam cuddle buddy. Het is zo geweldig dat ik het eigenlijk zou moeten gaan importeren en verkopen in Nederland. Zie ook www.cuddlebuddies.co.nz.

Op weg naar het restaurant Peppercorn, dat is aangeraden door de eigenaar van het appartement. Speciaal aangeraden is de Seafood Chowder, dus deze natuurlijk genomen. Samen met garlic and chilli bread is het om je vingers bij op te eten. Seafood Chowder een zeer crèmige en gebonden soep met zeevruchten (garnalen, inktvis, mosselen) erin. Zelfs de mosselen zijn heerlijk, terwijl ik deze normaal niet lust. Als je van vis houdt dan is New Zealand het land ervoor. Elke dag vers en echt heerlijk.

Nu zitten we in het appartement bij te komen van de dag reizen. Morgen een drukke dag voor de boeg met allemaal nieuwe indrukken, dus vanavond maar eens lekker vroeg gaan slapen. Voor donderdagavond hebben we ook een Cultural Night geboekt. Dan krijgen we een show waarin het verhaal van de Maori wordt verteld.

Nog iets leuks wat ik me niet had gerealiseerd voordat we naar het noorden gingen is dat alles natuurlijk in New Zealand omgekeerd is ten opzichte van Europa. Ze rijdens links, maar ook is het in het noorden warmer dan in het zuiden. Zo is een een plaatsje waar de Engelsen huizen hebben gebouwd met de tuin de verkeerde kant op. Zij dachten natuurlijk richting het zuiden, maar dat moet hier richting het noorden zijn.

Auckland City

Vandaag rond 7 uur wakker geworden. Eindelijk begin ik weer een beetje in een normaal ritme te komen en m'n oude zelf te worden. Vandaag staat een dagje naar Auckland City in de planning. Op dit moment is het erg bewolkt en regent het af en toe. Om 10.15 uur aangekomen in Auckland City, Queen st. Dit is de grote winkelstraat van Auckland. Met de bus vanuit Albany (buitenwijk Auckland) is het uiteindelijk een half uurtje. Bij de bushalte stonden twee mensen van City Ambassadors die me meteen uitlegde waar alles was, dat er een gratis bus door de stad gaat en ik kreeg een stadsplattegrond mee. Toch erg handig al deze informatie. Op dit moment is het nog erg rustig in de stad, maar dat zal wel komen door het tijdstip en het weer. Eerst even lekker koffie gedronken bij Starbucks, lekker voor het raam mensen kijken. Dat is nog eens een goed begin van de dag.

Van Queen st. naar de Sky Tower gelopen. Het is nog steeds erg bewolkt en hierdoor mogen er geen mensen naar boven. Het uitzicht zal dan ook niet geweldig zijn, dus eerst maar even wat anders bekijken. Naar Victoria Park Market gelopen. Dit moet een kleine overdekte markt zijn met winkeltjes. Het is helaas erg vervallen en er zijn alleen prullen voor toeristen te koop. Op de terugweg van Victoria Park Market een outdoor store tegengekomen, hier nog een paar goede wandelsokken gekocht. Wat wel grappig was is dat ze ook een trommel verkochten die je in de magnetron kan zetten en dan blijft je voedsel 4 uur lang warm. Ben benieuwd of dat werkelijk zo is.

Vanaf 10.30 tot 13.30 uur al aan het wandelen door de stad, dus hoog tijd voor een lunch. Lekker buiten gezeten bij een kleine eetgelegenheid. Wat opvalt is dat er meer mensen alleen zitten. In Nederland voel je je dan altijd bekeken, maar hier is het heel normaal. Degene die naast me zit aan een tafeltje begint vrij wel meteen een gesprek. Hij komt oorspronkelijk uit Zuid-Afrika en woont al negen jaar in New Zealand. Volgens hem is het Zuidereiland het mooiste en als je hier vier weken op vakantie bent, kan je beter 1 week het Noordereiland doen en 3 weken het Zuidereiland. Hij heeft me ook nog een goede tip gegeven waar je op het Zuidereiland walvissen zou kunnen zien.

Ondertussen is het weer een stuk beter geworden. Mooie blauwe lucht met hier en daar een wolkje. In New Zealand zeggen ze: 'If you don't like the weather, wait ten minutes.'Moest iets langer wachten, maar het heeft niet lang geduurt.Opnieuw op weg naar de Sky Tower. We mogen weer omhoog, gelijk maar een ticket gekocht voor de bovenste verdieping, de Skydeck. Je hebt twee levels: Main Observation Level = 186 mtr en Skydeck viewing platform = 220 mtr. Op de Main Observation Level heb je een prachtig uitzicht, je kan echt heel ver kijken. Natuurlijk gaan we nog wat hoger, de 60ste verdieping. Op de Skydeck merk ik dat de toren beweegt en ik voel me wat onstabiel op m'n benen. Dit is toch wel een stukje hoger...

Inmiddels is het al 4 uur en heb nog steeds Auckland Museum en Mount Eden niet gezien. Dat ga ik vandaag niet meer redden, dus ben zeker van plan om een andere dag nog een keer naar Auckland te gaan. Waarschijnlijk neem ik dan de Ferry. En aan het einde van de dag ben ik blij dat ik goede wandelschoenen heb gekocht, want na 6 uur lopen heb ik geen pijn in m'n voeten. Tenslotte is een stad verkennen het leukste te voet, dus ik heb in de stad geen enkele bus genomen.

Morgenochtend vertrekken we voor 4 dagen naar Paihia. Hier gaan we een tweetal tours doen. Met de bus naar het Noorderlijkste puntje van New Zealand en onderweg zandsurfen. En de volgende dag gaan we een boottocht maken en zwemmen met dolfijnen. We gaan in Paihia 3 nachten verblijven en gaan vrijdag weer terug naar Gulf Harbour.

Dagje relaxen

Aangezien ik nog steeds last heb van een jetlag staat er vandaag niks op het programma. Eindelijk 6 uurtjes achter elkaar geslapen. Dat mag wel een keer sinds 29 december.

Laughing

Vandaag rond 8 uur opgestaan en gekletst met het thuisfront. Toch wel handig een basis in New Zealand waar je een eigen pc tot je beschikking hebt, maakt alles een stuk gemakkelijker. Na de lunch met een boek buiten gaan zitten. De zon was heerlijk, ik begin zelfs een beetje bruin te worden en dat terwijl ik in de schaduw heb gezeten. Later in de middag zijn we naar het warehouse gegaan. Daar heb ik slippers, een poncho, een petje en zonnebrand gekocht. En ik kan je vertellen dat het allemaal een stuk goedkoper is dan in Nederland. Ik was totaal 40 dollar kwijt, wat ongeveer 20 euro is.

De bedoeling was om morgen de ferry vanaf Gulf Harbour naar Auckland te nemen, maar deze vaart morgen niet. Het is namelijk een public holiday. In New Zealand is het namelijk 1 en 2 januari een feestdag, maar omdat 2 januari in het weekend valt wordt dit verschoven naar de maandag. Moeten ze in Nederland toch ook maar eens gaan invoeren.

Wink

Ik ga morgen alsnog naar Auckland maar dan met de bus. Nanette brengt me naar Albany (is een buitenwijk van Auckland) en vandaar ga ik met de bus naar Auckland centrum. Ik ben erg benieuwd naar de stad. Morgen weer een nieuw verhaal met alle belevenissen in Auckland.

Muriwai Beach

Vandaag is het nieuwe jaar begonnen. Gek hoor zo ver van huis. Helaas heb ik nog steeds last van een jetlag. Vannacht maar twee uurtjes geslapen. Op afstand heb ik ook nog een beetje oud & nieuw gevierd met Arjen. De moderne technology staat voor niks. Ik ben geloof ik nog nooit zo blij geweest met chat en skype.

Vandaag is het heerlijk weer, mooie blauwe lucht en iets minder wind, zodat het gelijk een stuk warmer voelt. In de middag zijn we naar Muriwai Beach gereden. Dit is ongeveer 30 minuten rijden vanuit Auckland City en ligt aan de westkust.

Bij Muriwai Beach is ook een Jan van Genten kolonie op kliffen. Het uitzicht is prachtig en al die vogels, wauw! De foto's spreken voor zich.

Verder heb ik het besluit genomen om (bijna) alleen het Noordereiland te gaan bekijken. De reis is me toch zwaar gevallen, de jetlag maar ook alles komt eruit nu ik probeer te ontspannen. Tenslotte heb ik vakantie en moet ik niet als een gek gaan rondreizen en dan weer oververmoeid thuiskomen. Er is ook zoveel te zien op het Noordereiland en hierdoor kan ik op sommige plekken iets langer blijven en kan ik ook meer reizen met Nanette. New Zealand, het Zuidereiland gaan niet weg en wie weet kan ik dit een andere keer samen gaan bekijken met een speciaal iemand

Laughing
.

Ik vlieg terug vanaf Christchurch, dus ik reis wel naar het Zuidereiland en dat ga ik doen met een treinreis (the TranzCoatal train), die echt prachtig schijnt te zijn, dus zie ik toch nog een stuk van het Zuidereiland. Met deze trein ga je langs Pacific Ocean coastline met 22 tunnels en 175 bruggen.

Auckland, Gulf Harbour

Op dit moment is het alweer 31 december 2009. Het lijkt alsof ik een dag ben verloren. Aangezien ik woensdag 30 december 's avonds laat ben aangekomen, is vandaag mijn eerste echte dag in New Zealand. Nanette en Mark wonen in een buitenwijk van Auckland, namelijk Gulf Harbour. Dit is een schiereiland, wat vroeger een vakantieoord was. Er zijn ontzettend veel baaien en fantastische uitzichten. Deze ochtend om half 10 opgestaan, lekker met het thuisfront gekletst, blog geupdate en de eerste foto's geplaatst. Tijd voor de lunch, Mark had een heerlijke warme bagel met creamcheese en zalm gemaakt. Na een douche zijn we omgeving van Gulf Harbour gaan verkennen. Schitterende uitzichten gezien van onder andere Stanmore Bay, Arkles Bay, Shakepear Regional Park en Te Haruhi Bay. Een deel hiervan kan je terug zien op de foto's.

's Avonds hebben we heerlijk gegeten bij het favoriete restaurant van Nanette & Mark. Ze hadden speciaal voor mijn komst gereserveerd, erg lief en trouwens erg gezellig. Het blijft toch vreemd om op oudejaarsavond in een vol restaurant te zitten, met mooi weer.

Na thuiskomst was het voor mijn gevoel ineens 2010! Dit voelde niet als oudejaarsavond zoals je in Nederland gewend bent. Geen kou, niet veel mensen op straat en geen vuurwerk. Maar hier is 2010... en ik weet zeker dat het een fantastisch jaar gaat worden en mijn wens om oud & nieuw hier te vieren is uitgekomen.

De reis is begonnen

Dinsdagmorgen om 06.00 uur wakker geworden door een smsje, dat de vlucht op tijd zou vertrekken. De wekker zou toch rond deze tijd gaan, dus tijd om op te staan. Eerst nog een laatste kopje koffie in bed, onze eigen traditie van de ochtend. Onderweg geen files gehad naar Schiphol, dus keurig op tijd aangekomen. Check-in verliep erg snel, mede doordat ik al online had ingecheckt. Na een klein ontbijtje is het toch echt tijd voor het afscheid. Het valt zwaar, maar zoals we ons hadden voorgenomen zonder al te veel tranen. Het is tenslotte maar een kort afscheid, met 28 dagen ben ik weer terug!

Laughing

Wat later dan gepland vertrekt om 11.15 uur het vliegtuig. Wat een verschil is Singapore Airlines met andere vliegtuigmaatschappijen. Vriendelijk personeel met goede service, voldoende beenruimte, een kussen en een deken, kerstversiering en een eigen entertainment set met schermpje. Hierop staan veel films, series, spelletjes en je kan de reis volgen. Nog voor het opstijgen krijgen we allemaal een warm handdoekje om jezelf wat op te frissen. Na het opstijgen krijgen we een lekkere en uitgebreide lunch: salade nicoise met tonijn, fettucine met kip en paddenstoelen stroganoff, kaas (Gouda) en crackers, mango mousse, broodje met boter, jus d'orange en koffie. Dit is meer dan ik normaal thuis eet. En het smaakt niet eens verkeerd, in elk geval beter dan je in de meeste vliegtuigen krijgt (als je al iets krijgt).

De Flight Path info is:

Ground Speed 870 km

Tijd in A'dam 14:24 uur

Tijd nog te vliegen 08:38 uur

Buitentemp - 59 C

Om 23.00 uur (06.00 uur local time) zijn we geland in Singapore. Het is een lange vlucht geweest van bijna 12 uur. Ondanks de comfort slaat de vermoeidheid toch wel toe, aangezien ik nauwelijks geslapen heb. Ik heb een overstap van bijna 3 uur in Singapore. De airport van Singapore is erg mooi. Alles is bekleed met tapijt en je hoort een rustig muziekje. Je kan er alles krijgen en vinden wat je maar wilt: hotelkamers voor 6 uur (als je een langere overstap hebt), gratis internet, zithoekjes en ligstoelen, luxe winkels, maar het meest leuke vond ik de kleine vlindertuin. Daar heb ik prachtige foto's gemaakt, die ik hopelijk straks ook op de site kan zetten.

Tussendoor snel gebeld met het thuisfront, Arjen lag al te slapen. Toch wel even wennen dat tijdsverschil. Het voelt erg vreemd om alleen op reis te zijn, Arjen had er eigenlijk bij moeten zijn, dat had het helemaal perfect gemaakt!

Om ca. 09.00 uur (02.00 uur Amsterdam) vertrok het vliegtuig naar Auckland. Het 2e deel van de reis valt een stuk zwaarder. Geprobeerd zoveel mogelijk te slapen tijdens de reis, maar het ging erg moeizaam, een uurtje slapen en weer wakker. Daarbij voel ik me niet helemaal lekker, misselijk en last van m'n benen. Het zal mij benieuwen hoelang het straks duurt voordat ik me weer een normaal mens voel. Op de terugreis heb ik een overstap van 8 uur in Singapore en ik denk dat ik dan een hotelkamer boek, zodat ik tussen de vluchten kan slapen, want dit wordt er niet makkelijker op.

Ondanks dat de reis me erg zwaar valt en ik Arjen nu al ontzettend mis, kijk ik er erg naar uit om Nanette weer te zien. Ik ben ook erg benieuwd hoe New Zealand is, wat ik allemaal ga zien en meemaken.

We vliegen nu over Australië. Tussendoor weer even de Flight Path info:

Ground Speed 1014 km

Tijd in A'dam 20:37 uur

Tijd in Auckland 08:37 uur

Tijd nog te vliegen 02:48 uur

Buitentemp -49 C

Om 23.30 uur (local time) aangekomen in Auckland. Een reis van 25 uur erop zitten. Er is een strenge controle op het vliegveld. Een lange rij voor de paspoortcontrole: wat kom je doen, waar verblijf je, heb je een retourticket (gek genoeg hoefde ik deze niet te laten zien), zijn de vragen die je zoal kan verwachten. Gelukkig verloopt het bij mij soepel, maar ik heb mensen daar lang aan de balie zien staan met een volledige ondervraging. Dan de volgende controle, de biosecurity, heb je voedsel bij je, zo ja wat? Welke schoenen heb je bij je en zit hier zand aan? Ik had alleen snoep (voor Nanette en Mark) in mijn tas en wandelschoenen aan, dus ze konden meteen zien dat er geen zand aan zat, maar moest wel even m'n voeten optillen en dat laten zien. Dus dat ging ook soepel. De volgende check was de scan van de tassen. Ook geen probleem. Vreemd genoeg hoefde ik nergens zelf door een scan of securitypoort. Maar dat hebben we natuurlijk wel op Schiphol en Singapore gehad. Uiteindelijk drie kwartier later heb ik mijn bagage en ben ik door alle controles en daar staan Nanette en Mark op me te wachten. Ondanks de vele mensen die er stonden zag ik ze vrijwel meteen. Goed om ze weer te zien!

Vanaf het vliegveld is het een uurtje rijden naar hun huis. Ondanks dat het donker is, is het prachtig om de volle maan over het water te zien. We zijn nog even gestopt bij Shakepear National Park, waar je een schitterend uitzicht hebt over het water.

Uiteindelijk om 03.00 uur naar bed gegaan. Drie uurtjes geslapen, maar 06.00 uur is wel erg vroeg, dus opnieuw gaan slapen. Om 09.30 uur weer wakker en toen ben ik er maar uitgegaan. Lekker koffie gezet (gelukkig hebben ze een senseo apparaat) en achter de pc gekropen om met Arjen te kletsen en dit verhaal te schrijven.

Ik hoop dat iedereen die mijn reisblog leest geniet van mijn verhalen en de foto's. Op deze manier reis je een klein beetje met me mee.

Kia Ora (wat de informele groet is in New Zealand)

Cool