Op weg naar Rotorua

Zoals je waarschijnlijk al hebt gelezen in sommige voorgaande verhalen, heb ik ook dagen van alleen maar reizen. Vandaag is weer zo'n dag. Om 11.30 uur vertrekt de bus naar Rotorua, met een overstap in Ngatea. Het 1e stuk is met een klein 9-persoonsbusje en rond 2 uur is de overstap naar een grote touringcar. Het zit comfortabel en de 6 uur durende reis van deze dag valt me uiteindelijk erg mee.

Aangekomen in Rotorua, regent het en alle winkels zijn gesloten, het is namelijk al half zes. Het hotel ligt aan het meer, dus als het mooi weer is zou datprachtig zijn. Vanavond lekker niks doen en morgen maar eens kijken wat hier te doen valt. En ja, wat ze zeggen over de stank dat klopt inderdaad. Overal ruikt het naar zwavel. Echt lekker is het niet.

Cathedral Cove

Vandaag naar Cathedral Cove in Hahei. Eerst met de ferry de baai over, dit duurt ongeveer twee minuten. Als je niks te doen zou hebben, zou je het kunnen zwemmen. Van de ferry landing met de bus naar Hahei. Vanaf hier is het nog 1,5 uur lopen naar Cathedral Cove. Wat een wandeling, zo schitterend, dat ik het niet eens kan beschrijven. Eenmaal beneden aangekomen is het ook prachtig, maar ik kan het niet laten om nog verder te lopen.

Ik ben een half uur lang gaan klauteren over de rotsen langs de kust. Goed opletten waar ik mijn voeten en handen plaats, want het kan wel eens fout gaan. Als je zou aan het klauteren bent denk je alleen maar aan waar je je handen en voeten moet plaatsen en nergens anders aan. Gelukkig gaat alles goed (op 1 schram na) en kom ik bij een verlaten baai aan. Alsof ik alleen op de wereld ben.

Het voelt alsof ik alle bagage achter me had gelaten en nu aan een beginpunt sta van de rest van m'n leven. Ik heb op dat moment heel hard staan lachen op het strand. Als er iemand in de buurt was geweest zal die wel gedacht hebben dat ik gek geworden was.

Uiteindelijk vandaag zo'n 4 uur gelopen, omhoog, omlaag, over rotsen en zand. Mijn benen voelen aan als elastiek. Dit is nog maar de helft van wat ik in een paar dagen ga lopen. Zo lekker terug naar het motel, douchen en vooral uitrusten. Morgen gaat de reis verder naar Rotorua, een busreis van 6 uur.

Whitianga

De dag is vandaag lekker rustig begonnen. Wat langer geslapen dan normaal. In het internetcafé de rest van mijn trip geregeld naar Rotorua en National Park, dus de komende 11 dagen staan vast. Vandaag ga ik een dagje naar het strand. Boekje lezen, beetje slapen en vooral tot rust komen.

Uiteindelijk heb ik 2 uurtjes op het strand gelegen, want het is toch wel heel erg warm. Ik had mezelf heel erg goed ingesmeerd, maar ben alsnog verbrand, met name in mijn knieholtes. Morgen maar goed bedekken, zodat het niet erger wordt.

Ik heb hier een Italiaans restaurant gevonden, dus straks even een pasta halen. Het was een lekkere luie dag, dus ook niet zoveel te vertellen vandaag. Morgen naar Cathedral Cove.

Op weg naar Whitianga

Dat was vanmorgen nog eens een wake-up call. Om 7 uur ging voor mijn gevoel een luchtalarm af. Snel wat kleren aangeschoten, telefoon gepakt en naar buiten gegaan. Blijkt dat naast het terrein van het hostel een brandweer station staat. Het duurde even voordat de vrijwillige brandweer er was, gelukkig toen ze onderweg waren ging het alarm weer uit. Het leek wel het alarm dat wij in Nederland 1x per maand horen. Ik dacht nog aan een aardbeving, vulcaan, etc. Dat is toch wel even schrikken zo op de vroege morgen.

Nu ik toch wakker, ga ik me maar vast aankleden en zo wat eten. Trek ik mijn onderbroek aan zit er een grote kakkerlak op mijn been! Nu weet ik weer waarom Nanette waarschuwde om altijd je kleren uit te kloppen, als ze op de grond liggen, voordat je ze aantrekt. Ik denk dat ik wel een paar meter in de lucht ben gesprongen. Als ik nog niet wakker was na het alarm dan ben ik het nu wel. Wat een ochtend! Zal mij benieuwen wat de rest van de dag gaat brengen.

Om 10 uur vertrek ik met de Nakedbus naar Whitianga. Nee, dit is niet wat je nu denkt... dit is een busmaatschappij vergelijkbaar met de Intercity, maar een stuk goedkoper. Dus een kale busreis zonder extra's. Dit is de eerste keer dat ik de bus neem. We zijn met z'n 2-en voor de reis dus dat is lekker rustig. En het is een klein busje in plaats van een grote touringcar. Het is een uur rijden naar Whitianga met heel veel bochten, maar zoals altijd een schitterend landschap.

Ik blijf 3 nachten in Whitianga en heb dit keer wat meer luxe genomen door een motel te nemen. Een kamer met eigen badkamer, een 2-persoonsbed, koelkast, magnetron en broodrooster. Er wordt zelfs elke dag een simpel ontbijt klaargezet op de kamer. Een paar boterhammen, boter, jam, cornflakes en melk. Voor mij is het een prima ontbijt.

Net nog even een wasje gedaan in de wasbak en het stadje ingeweest. Er zitten hier aardig wat winkels en restaurantjes vergeleken met Coromandel en zelfs een internetcafé. Met een uitstapje naar Cathedral Cove kan ik me hier wel 3 dagen vermaken. Vanavond lekker fish & chips gehaald, wat tv gekeken en lekker vroeg naar slapen.

Coromandel Town

Vanmorgen, ondanks dat ik vroeg de wekker moest zetten, toch weer voor de wekker wakker. Ik moet om 09.00 uur bij de ferry zijn voor de overtocht naar Coromandel. Ik heb een hekel om me te moeten haasten en ik ben toch wakker, dus ik ga om 07.30 uur richting de ferry. De overtocht duurt ca. 2 uur en dan nog zo'n 15 minuten in een shuttlebusje naar Coromandel Town.

Als ik iets voor negenen op de ferry ben begint het behoorlijk te regenen. Gelukkig hebben ze op de boot ook een overkapping zodat ik toch nog buiten kan zitten. Vandaag over 2 weken ben ik weer thuis en hier kijk ik toch ook wel erg naar uit. Toch wel leuk om te weten dat ook ik heimwee kan hebben.

Coromandel Town is een schitterende plek, wel even een verandering met Auckland, lekker midden in de natuur. Het is een klein stadje. Het hostel is dan ook zo gevonden. Ik heb een eigen kamer, met stapelbed en een gedeelde badkamer. Nou ja, het lijkt meer alsof je op de camping bent. Er zijn 2 toiletten, 1 douche en 1 kleine wastafel. Dit is wel heel erg basic, maar gelukkig ben ik hier maar 1 nacht, echt heel veel is hier ook niet te doen. Het centrum bestaat uit 1 straat, met drie restaurants, 1 pub, 2 supermarkten en wat kleine winkeltjes. Ondanks dat Coromandel Town erg klein is, heb ik inmiddels wel al 5 kerken gezien.

Toch ben ik wel blij dat ik altijd van te voren een kamer reserveer, dan hoef je tenminste niet met een zware backpack ver te lopen, zoals ik sommige andere backpackers zie doen. Het valt me nog mee hoeveel backpackers ik onderweg zie. De meesten zullen wel op het Zuidereiland zitten.

Om toch de middag wat te doen ga ik naar Driving Creek Railway. Dit is een treintje door de bergen, bos en gaat naar een uitkijkpunt van 173 meter hoog. Naar de railway is het ruim een half uur lopen en de zon schijnt goed. Toch wel handig een petje dan, anders voel je het zo branden op je hoofd. Ondanks dat wandelen niet mijn grootste hobby is, moet ik wel zeggen dat het elke keer de moeite waard is. Ik zie schitterende dingen onderweg en dan vergeet je alles om je heen. Hoe ik straks de Tongariro Alpine Crossing van 10 uur ga doen, dat weet ik nog niet. Waarschijnlijk verstand op nul en genieten van de omgeving.

Het treintje rijdt sinds 3 maanden niet meer op diesel, maar op fish & chips olie, of te wel bio fuel. Het uitkijkpunt is geweldig en natuurlijk weer een prachtige uitzicht. Ondanks dat dit mijn zoveelste uitkijkpunt is gaat het niet vervelen. Tenslotte is het elke keer een andere plek en zie je weer nieuwe dingen.

Nu zit ik lekker buiten voor de kamer van het hostel. Het is maar goed dat de omgeving zo prachtig is en ik hier maar 1 nachtje blijf, want er is verder weinig te doen. Daarbij komt dat ik geen stopcontact heb in mijn kamer, dus ik kan mijn camera, ipod en telefoon niet opladen. Waarschijnlijk houdt alles het wel vol tot en met morgen.

Tijd voor een hapje eten, ik ben eigenlijk wel weer toe aan een echte maaltijd in plaats van de snelle happen van de afgelopen dagen. Ik kan kiezen uit de 3 restaurants. Een heerlijke zalm gegeten, met een glas rosé erbij.

Aangezien ik behoorlijk moe ben van het reizen en wandelen, ga ik vanavond lekker vroeg slapen. Morgen op naar Whitianga, waar ik 3 nachten blijf, zodat ik even kan uitrusten en lekker op het strand kan liggen (als het weer het toelaat). Natuurlijk ga ik daar ook naar Cathedral Cove, wat echt schitterend moet zijn.

Auckland Museum

Natuurlijk ben ik ook deze ochtend weer vroeg wakker. En dat vind ik helemaal niet erg, want dat betekent dat ik nog even met Arjen kan kletsen en mijn blog kan updaten. Terwijl ik in het internet webstation zit regent het buiten, maar gelukkig zodra ik buiten ben schijnt de zon weer volop.

Op naar het Auckland Museum. Na de wandeltocht van gisteren besluit ik toch maar de bus te nemen. Het is niet zo dat mijn voeten pijn doen, maar ben toch wat moe en heb ook niet al te best geslapen vannacht. Het is toch vreemd een 1-persoonsbed midden in een drukke stad, met heel veel geluiden.

Onderweg naar het museum zie ik een Karen Millen winkel op Newmarket en ze hebben ook nog eens uitverkoop. Ik kan het niet laten om uit te stappen en even te gaan kijken. In Nederland zit ook een winkel, maar is de jurken zijn niet echt betaalbaar. Blijkbaar als er in New Zealand uitverkoop is gaan de prijzen ook aanzienlijk naar beneden en ineens is het leuk om iets te kopen. Ik koop uiteindelijk 4 prachtige jurken (in Nederland zou ik voor dit geld nog niet eens twee jurken kunnen kopen). Nu nog bedenken hoe het in mijn backpack past. Maar gelukkig was deze niet zo vol op de heenweg, dus ik verwacht dat het er nog wel bij kan.

Met deze korte en onverwachtse tussenstop kom ik toch nog aan bij het museum. Vanaf de Sky Tower en Mount Eden had ik het gebouw al zien liggen, maar van dichtbij is het behoorlijk indrukwekkend. Met gigantische pilaren en glas in lood ramen. Het museum is niet supergroot, maar ze hebben een aantal interessante afdelingen, zoals: History van de Maori, Natural History en War History. Erg leuk om doorheen te lopen en alles te bekijken.

Als lunch heb ik een super burrito. Aangezien het al 3 uur is zal dit ook gelijk mijn avondeten zijn. Om de rest van de avond door te komen ga ik vanavond naar de film, The Lovely Bones. Toch wel apart dat je dingen die je niet zo snel in Nederland alleen zou doen, wel in het buitenland doet. Natuurlijk kan je in Nederland wel alleen uit eten gaan of naar de film gaan, maar je voelt je altijd zo bekeken. Hier wordt er niet gekeken naar hoe je eruit ziet of dat je alleen bent. Zo kwam ik in mijn vakantiekleding de Karen Millen winkel binnen en nog steeds waren ze erg vriendelijk en behulpzaam, dit was in Amsterdam wel anders geweest.

Morgen gaat de reis verder naar Coromandel. Ik neem om 09.00 uur de ferry, deze doet er ongeveer 2 uur over naar Coromandel. Hier blijf ik een nachtje en woensdagmorgen reis ik weer verder naar Whitianga. Daar kan ik weer een paar dagen relaxen en hopelijk, als het weer het toelaat, lekker op het strand liggen.

Auckland - Mount Eden

Om 12 uur is mijn tweede deel van de reis begonnen. Vanaf dit moment ga ik alleen reizen en veel nieuwe plekken van New Zealand ontdekken. Van Auckland naar Christchurch, zo’n 1461 km (volgens Google Maps, met dank aan Arjen).

Met de bus van Albany naar Auckland City. Dan is het nog een half uurtje lopen naar het hotel (City Lodge Auckland). Dit is de eerste keer dat ik een langere tijd met de backpack moet lopen en ik moest zeggen hij bevalt prima. De hotelkamer is erg klein, maar dit wist ik van te voren. Maar wat heb je nodig als je alleen bent in een stad, uiteindelijk slaap je er alleen maar. Ik heb tenminste een eigen badkamer en zelfs uitzicht op de skytower. Is altijd nog beter dan een slaapzaal in een hostel. Daar voelde ik toch weinig voor, dus over het algemeen heb ik basic hotelkamers geboekt. Die zijn in New Zealand een stuk goedkoper dan in Europa, dus het valt allemaal ruim binnen m’n budget.

Als ik de straat uitloop zie ik meteen een Starbucks. Dat is handig voor morgenochtend, om lekker een bak koffie te halen. Natuurlijk kan ik het niet laten om nu ook lekker vast wat te drinken.

Vandaag is een prachtige en warme dag. Het is erg helder, dus een goed moment om naar Mount Eden te gaan, waar je een prachtig uitzicht hebt over Auckland.

Aangezien het zo’n mooie dag is en ik toch vast wat wil oefenen om straks de Tongariro Alpine Crossing te kunnen lopen, besluit ik om te lopen naar Mount Eden. Dit is een trip van ongeveer 1,5 uur, dus het moet te doen zijn. Het is toch nog een heel stuk. De wegen zijn hier namelijk niet vlak en af en toe stijgt het behoorlijk. Maar eenmaal bovengekomen is het zo de moeite waard! Wat een uitzicht, ik kan m’n ogen bijna niet geloven. Ik raak niet uitgekeken en maak lekker veel foto’s. Mocht je ooit in Auckland zijn, dan zou ik dit zeker op je to do lijstje zetten, want het is waanzinnig. Als je niet wilt hoef je niet te lopen, want je kan helemaal met de auto of bus naar boven gaan.

Nog wat feitjes: Mount Eden is 196 meter hoog en heeft een symetrische kater van 50 meter diep. De kater staat bekend als ‘the Food Bowl of Mataaho, the god of things hidden in the ground’. Vanaf Mount Eden is het 18116 km naar Amsterdam. Dan besef je je toch wel dat je heel erg ver weg bent.

Ik wil nog lang niet naar beneden en besluit lekker in het gras te gaan liggen en in m’n boek te gaan lezen. Heerlijk in de zon en ook nog genieten van het uitzicht en een goed boek. Het werkt zo ontspannend dat ik bijna in slaap val.

Helaas is het tijd om naar beneden te gaan, gelukkig gaat dat een stuk sneller dan omhoog. Lekker wat gegeten in de Foodcourt van Skycity. Dit is een grote bioscoop en ik had het idee om nog even een film te pakken, maar ben zo moe van al het lopen dat het beter is om lekker naar m’n hotelkamer te gaan. Ik heb niks te drinken, dus eerst op zoek naar een supermarkt. Na behoorlijk wat straten eindelijk iets gevonden. Als ik weer terug ben bij het hotel zie ik dat tegenover het hotel ook een kleine supermarkt is. Die had ik vanmiddag echt niet gezien.

Morgen staat er ook weer veel in de planning. Naar het Auckland Museum en als het weer het toelaat misschien nog met de ferry naar Devonport. Nu nog even lekker lezen en dan is het echt tijd om te gaan slapen. Het is een prachtige en vermoeiende dag geweest.

Laatste dag Gulf Harbour

Gisteren teruggekomen vanuit Paihia. Vandaag is mijn laatste dagje in Gulf Harbour bij Nanette & Mark. Hun gastvrijheid was geweldig en het was heerlijk om ze weer te zien.

De komende twee weken ga ik vanuit Auckland helemaal naar Christchurch reizen. Met de ferry, bus en trein. Dan heb ik bijna alle vervoersmiddelen wel gehad.

Vanavond gaan we nog even eten bij Burgerfuel, die echt superburgers verkopen. En ik kan je vertellen ze zijn erg lekker, daar kan een McDonalds of Burger King nog wat van leren. Alles is vers, goed vlees en je kan zoveel verschillende soorten krijgen.

Zitten we te eten is er buiten een grote vogel alles uit de prullenbak aan het vissen. Hij eet niks, maar vind het gewoon leuk om alles eruit te trekken en een troep op straat! Hij heeft van mij de naam 'CrazyBird' gekregen.

Na het eten naar Fishermans Cove gereden en weer prachtige foto's gemaakt. Ik ben zo blij dat ik Arjen's camera mee heb, dat maakt het fotograferen een stuk leuker. Het was altijd al een hobby van me, maar dit heeft het nog een keer versterkt en ik ga nooit meer terug naar een compactcamera.

Morgen vertrek ik naar Auckland, waar ik 2 nachtjes blijf. Nog even de stad bekijken, naar het museum en het uitkijkpunt, Mount Eden. Dinsdagmorgen gaat de reis weer verder naar Coromandel, daar ga ik heen met de ferry. De volgende keer lezen jullie meer over Auckland en Coromandel. Tot snel!